เมื่อพูดถึง “น้ำตา” หลายคนมักจะคิดถึงความเศร้ามากกว่าความสุข
ทั้งที่จริงๆ แล้วเวลาเราดีใจสุดๆ ก็ร้องไห้ได้เหมือนกัน
และบางครั้งน้ำตาของเราก็ไหลออกมาโดยที่ไม่ได้มีความสุขหรือความเศร้าเป็นตัวกระตุ้น

ทำไม? หั่นหัวหอมก็มีน้ำตา ดูละครเศร้าก็มีน้ำตา ดีใจตื่นเต้นเราก็มีน้ำตา หรือแม้แต่มีฝุ่นเข้าตาก็มีน้ำตา
การหลั่งน้ำตาของคนเราถูกควบคุมโดยต่อมน้ำตา ซึ่งจะเป็นผู้กำหนดความเข้มของน้ำตา
และควบคุมปริมาณการขับถ่ายธาตุแมงกานีส
รวมทั้งแร่ธาตุอื่นๆ ที่ร่างกายสร้างขึ้นขณะที่อารมณ์เปลี่ยนแปลงออกไปจากร่างกาย

จริงๆ แล้วธรรมชาติสร้างน้ำตามาให้มนุษย์ได้ใช้ประโยชน์หลายประการ

ตั้งแต่มีน้ำตาไว้ทำความชุ่มชื้นแก่ดวงตา ช่วยป้องกันการอักเสบ ติดเชื้อของดวงตา ใช้ล้างสิ่งระคายเคืองออกจากตา
หรือเรียกร้องความเห็นอกเห็นใจ ความสงสารจากผู้พบเห็น รวมทั้งใช้เป็นเครื่องมือในการระบายความทุกข์โศกออกไปจากจิตใจ
การที่ผู้ร้องไห้จะสบายขึ้น เป็นเพราะร่างกายได้ขจัดสารเคมีต่างๆ ที่เกิดขึ้นในขณะที่มีความทุกข์หรือร่างกายกำลังอยู่ในภาวะตึงเครียด
คือ โปรตีน กับ เอซีพีเอช (ACPH) ออกไปจากร่างกายพร้อมน้ำตานั่นเองโดยน้ำตาที่หลั่งเนื่องจากความรู้สึกสะเทือนอารมณ์จะมีโปรตีนสูงกว่า น้ำตาที่หลั่งเนื่องจากการระคายเคืองตาถึง 24%
เราจึงสามารถสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนว่า ผู้ที่ร้องไห้โดยมีสาเหตุมาจากสะเทือนอารมณ์ มักจะมีสุขภาพทรุดโทรมลงอย่างรวดเร็ว
ซึ่งเป็นเพราะร่างกายของเราต้องสูญเสียโปรตีนไปนั่นเอง

จะว่าไปแล้วน้ำตาก็ไม่ใช่สิ่งที่ไร้ค่าไปซะทีเดียว การร้องไห้เพื่อจะระบายความทุกข์ออกไปบ้างก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร
แต่ที่สำคัญอย่าลืมรักษาสุขภาพกายและใจให้ดีค่ะ