..เมื่อโรคเบื่อมาเยือน..

“เบื่อ” เป็นโรคติดต่อชนิดหนึ่ง โดยเชื้อจะฟุ้งกระจายอยู่ทั่วไปในอากาศ
สาเหตุของโรค: ไม่ทราบที่มาอย่างแน่ชัด
อาการจะใกล้เคียงกับโรค “เซ็ง” มาก
บางครั้งอาจพบว่าเป็นทั้ง 2 โรคพร้อมๆ กันสำหรับคนที่มีภูมิคุ้มกันทางจิตใจ เมื่อเชื้อโรคเบื่อเข้าสู่ร่างกายก็จะไม่แสดงอาการแต่อย่างใด
แต่สำหรับคนที่จิตใจอ่อนแอ..เมื่อรับเชื้อเข้าไปจะแสดงอาการทันที
ขึ้นอยู่กับว่าสภาพจิตใจแข็งแรงแค่ไหน ถ้าแข็งแรงอยู่บ้างก็จะแสดงอาการเพียงเล็กน้อย
แต่ถ้าหากมีสภาพอ่อนแอ หรือมีเชื้อนี้ในร่างกายเป็นทุนเดิมอยู่ก่อนแล้ว
หากได้รับเชื้อเพิ่มเข้าไปอีก ก็จะแสดงอาการอย่างรุนแรง
ในผู้ป่วยบางรายอาจมีอาการไม่พูดไม่จา หรืออารมณ์เปลี่ยนแปลง-ขึ้นลงง่าย ร่วมด้วยดังนั้นหากได้รับเชื้อแล้ว ควรรับการรักษาอย่างถูกต้อง อย่าปล่อยทิ้งไว้นานๆ

เพลง: Xiao yao zui hao: It’s best, not to worry too much

 

เมื่อพูดถึง “น้ำตา” หลายคนมักจะคิดถึงความเศร้ามากกว่าความสุข
ทั้งที่จริงๆ แล้วเวลาเราดีใจสุดๆ ก็ร้องไห้ได้เหมือนกัน
และบางครั้งน้ำตาของเราก็ไหลออกมาโดยที่ไม่ได้มีความสุขหรือความเศร้าเป็นตัวกระตุ้น

ทำไม? หั่นหัวหอมก็มีน้ำตา ดูละครเศร้าก็มีน้ำตา ดีใจตื่นเต้นเราก็มีน้ำตา หรือแม้แต่มีฝุ่นเข้าตาก็มีน้ำตา
การหลั่งน้ำตาของคนเราถูกควบคุมโดยต่อมน้ำตา ซึ่งจะเป็นผู้กำหนดความเข้มของน้ำตา
และควบคุมปริมาณการขับถ่ายธาตุแมงกานีส
รวมทั้งแร่ธาตุอื่นๆ ที่ร่างกายสร้างขึ้นขณะที่อารมณ์เปลี่ยนแปลงออกไปจากร่างกาย

จริงๆ แล้วธรรมชาติสร้างน้ำตามาให้มนุษย์ได้ใช้ประโยชน์หลายประการ

หลายวันก่อนผู้เขียนได้รับ fw.mail จากพี่หมอที่สนิทกันตอนทำกิจกรรมของมหาวิทยาลัย
หลังจากได้อ่านแล้วทำให้รู้สึกอยากนำมาให้ผู้อื่นได้อ่านบ้าง จึงตัดสินนำมาใส่ไว้ใน wordpress นี้ค่ะ
ต้นฉบับ email เขียนโดย นพ.ดร.สกล สิงหะ: อาจารย์คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
โดยกล่าวว่า: เมื่อวันศุกร์ที่ 4 มกราคมนี้ ได้มีโอกาสไปร่วมประชุมเพื่อเตรียมงานแพทยศาสตรศึกษาแห่งชาติ ใน theme คือ จินตนาการสุขภาพใหม่ ที่มีหัวใจของความเป็นมนุษย์ ณ สถานที่ประชุมคือ รพ.ศิริราช จึงถือเป็นการเดินทางกลับบ้านเก่า (เกือบจะเป็น literally เพราะบ้านผมอยู่ห่างจาก รพ.ศิริราชไปสามสี่ช่วงเสียงกู่ ตัวผมเองก็เกิดในตึกแถวๆนั้นแหละ จำไม่ได้แล้วว่าตึกไหน) ได้เจอะเจออาจารย์เก่า รุ่นพี่เก่า และกัลยาณมิตรแพทยศาสตรศึกษามากหน้าหลายตาหลาย generations มาพูดคุยกันในเรื่องที่ผมและหลายๆคนคิดเหมือนกันว่า อาจจะเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุดเรื่องหนึ่งของชีวิตเรา ที่จะได้มีโอกาสมานั่งพูดจา หารือ กันเลยทีเดียว สิ่งที่เราทำกันในวันนี้ อาจจะหลอมรวมและกลายเป็นสิ่งที่สำคัญมาก ไม่เพียงแต่ต่อการจัดหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิตเท่านั้น แต่อาจจะหมายถึงโฉมหน้าใหม่ของการบริการสุขภาพของประเทศไทยในอนาคตทีเดียว และงานนี้ เราก็ได้ inaugural speech จากวิทยากรสองท่าน คือ อ.ประเวศ วะสี และพี่โกมาตร จึงเสถียรทรัพย์ ผู้อำนวยการสำนักวิจัยสังคมและสุขภาพ ทั้งสองท่านกอปรเป็นผู้นำทางด้านความคิด ความรู้สึก และจิตวิญญาณของประเทศ มาประเดิมภาคเช้า ส่วนตอนบ่ายก็จะเป็น workshop ของการจัดหลักสูตร
และงานไหนก็งานนั้น พี่โกมาตรก็ได้นำเอาเรื่องเล่าอันทรงพลังมาเป็นของขวัญพวกเราอีกครั้งหนึ่ง คราวนี้มาจากหนังสือเรื่อง Letters to a Young Doctor เป็นตอนหนึ่งชื่อเรื่อง Imelda โดย Richard Selzer คนประพันธ์ Mortal Lessons นั่นเอง
ผู้เขียนเขียนเรื่องนี้ รำลึกถึงอาจารย์แพทย์ท่านหนึ่งซึ่งเป็นศัลยแพทย์ศัลยกรรมตกแต่ง (plastic surgeon) ตอนที่ผู้เขียนยังเป็นนักเรียนแพทย์อยู่ที่ Albany Medical College เพราะได้ข่าวว่าท่านเสียชีวิตลง ศัลยแพทย์ท่านนี้คือ Huge Franciscus

Refer to previous blog entry

หลังจากเมื่อวันก่อนที่เขียนเรื่อง “คำหวาน” แล้วได้พาดพิงไปถึงบทกลอนในละครเรื่องปี่แก้วนางหงส์
ผู้เขียนก็พบว่า สถิติการ search เพื่อเข้าถึง miraclebox.wordpress.com นั้น
ส่วนมากผู้ที่หลงทางเข้ามา จะใช้ keyword ที่เกี่ยวข้องกับกลอนในละครเรื่องนั้นเยอะเลย

บรรดา keyword ต่างๆ ได้แก่ พิกุลเอ๋ยพิกุลเจ้า, กลอนปี่แก้ว, หอมกว่าใครในหล้า เป็นต้น
จริงๆ มีมากกว่านี้อีกนะ พวก keyword แปลกๆ ก็มี (^^) เอ้อ..ดูแล้วก็ขำๆ